Λούτσα Πρεβέζης, Γ’ Περίοδος 2005
August 1, 2007Μια αλησμόνητη κατασκηνωτική περίοδος, τόσο για αυτούς που βρέθηκαν εκεί, όσο και για αυτούς που μέσα από διηγήσεις έχουν μάθει τα όσα έλαβαν χώρα. Η πραγματική ανταμοιβή μας, ήρθε με το δάκρυ των παιδιών το τελευταίο βράδυ, μετά την πρωινή καντάδα…
Τα σχόλια δικά σας!
Advertisement
για λιγους κ καλους οι υπολοιποι ας προσεχαν.
:p
Θα παρακαλέσω να λείψει το spamming. Κάποια θέματα είναι λίγο πιο σοβαρά. Με άλλα λόγια, ας γράψει κάποιος για το θέμα και μετά γράψτε ότι spam θέλετε. Είτε lol είναι αυτό, είτε :p είτε ROFL.
Στο θέμα τώρα.
Η Γ’ Περίοδος του 2005 στην Λούτσα, είναι ίσως η πιο πετυχημένη κατασκηνωτική περίοδος που έχω συμμετέχει. Είτε σαν κατασκηνωτής (όσο μπορώ φυσικά να θυμάμαι) είτε (κυρίως) σαν στέλεχος.
Με μια ομάδα ανθρώπων που είχαν όρεξη για δουλειά, με μια διοίκηση που όχι μόνο δεν στάθηκε εμπόδιο, αλλά βοήθησε σε ό,τι μπορεί να χρειαστήκαμε, με κατασκηνωτές που θα θυμόμαστε μετά από χρόνια.
Η θεματική ενότητα της περιόδου αυτής, ήταν μια “Δημοκρατική Χώρα” ή αλλιώς, η “Τζιμάικα”. Ο κος Καβακόπουλος είχε οργανώσει στο μυαλό του μια ιδέα, που πραγματώθηκε με την βοήθεια όλων. Η Τζιμάικα, ήταν μια χώρα μακρυά από τις άλλες, με νόμους, πρωθυπουργό, υπουργούς, δημάρχους και φυσικά, πολίτες. Πολίτες με γνώμη, με άποψη, με φωνή. Μάλιστα, για όσους δεν το ξέρουν, υπήρξε μέρα αυτοδιοίκησης της κατασκήνωσης, όπου εκλεγμένη από τους κατασκηνωτές κυβέρνηση, ανέλαβε εξ’ ολοκλήρου την διαχείρηση της κατασκήνωσης. Και τα παιδιά μας, τα πήγαν περίφημα.
Προσωπικά, υπήρξα στην περίοδο αυτή ως μουσικός. Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για μένα, καθώς πάντοτε επιθυμούσα μια θέση ανάμεσα, δίπλα στα παιδιά. Ευτυχώς όμως, η κατασκήνωση της Λούτσας είναι μικρή σε μέγεθος, κι έτσι πιστεύω πως γνώρισα όλα τα παιδάκια και ήρθα πολύ κοντά τους, είτε με την ιδιότητα του μουσικού, είτε με αυτήν του ψυχαγωγού, του οργανωτή, του φίλου και συνεργάτη. Οι δύο κοινοτάρχες, αν και τους έλειπε η εμπειρία και η εξοικείωση με την κατασκήνωση, ήταν καλά παιδιά, με θετικά στοιχεία, τους οποίους μπορούσα, λόγω της απουσίας τομεαρχών, να βοηθούσα σε ό,τι μου ζητούσαν.
Από την περίοδο αυτή, πραγματικά, δυσκολεύομαι να αφήσω κάτι έξω. Την πληρότητα των συναισθημάτων που μου χάρισε ο Αύγουστος του 2005 στην Λούτσα, δεν μπορώ να την εκφράσω με λόγια. Θα προσπαθήσω, με στιγμιότυπα να δώσω μια διάσταση του τι νιώθω και πόσο έντονα θυμάμαι την περίοδο αυτή.
Σε επόμενη δημοσίευση βέβαια. Ως τότε, περιμένω και γνώμες άλλων.
δν ξερω αν θα το δεις ποτε αυτο το σχολιο..πραγματι η καλυτερη περιοδος απο τα τοσα χρονια που πηγαινα κατασκηνωση ηταν του 2005..αυτο γιατι υπηρχε οργανωμενη δουλεια και πολυ πολυ ορεξη απο ολους μας..μια χρονια που θα μεινει αξεχαστη σε ολουσ μας…
η κατασκηνωτρια
μαρια απο Αρτα!
φιλια
Μα, είναι δυνατόν να μην παρακολουθώ τα σχόλιά σας; Χάρηκα πάρα πολύ με αυτό που διάβασα Μαράκι μου! Είναι κάτι τέτοιες αναμνήσεις παιδιών, που σε κάνουν να θέλεις να συνεχίσεις να πηγαίνεις στην κατασκήνωση, ακόμα κι αν οι συνθήκες είναι εντελώς αντίξοες τα καλοκαίρια σου…
Αν έχεις καμία φωτογραφία από εκείνη την περίοδο, στείλε την στο spix_productions@yahoo.com για να την δημοσιεύσουμε!
Πολλά φιλάκια επίσης!
ΥΓ. Ελπίζω να μην σταμάτησες το βιολί…
σου εστειλα κατι φωτογραφιες στο e-mail.δν ξερω αν εφτασαν…
Γεια χαρα,τζιμαικα 2005 Γ’ περιοδος,απιστευτες στιγμες που πραγματικα ποτε δε θα ξεχασω,για μενα η κατασκηνωση κ ιδιαιτερα εκεινη η χρονια ειναι το καλυτερο πραγμα που υπαρχει στο κοσμο.Χτες εβλεπα μετα απο πολυ καιρο το dvd που ειχατε φτιαξει και ειχατε στειλει σε ολα τα παιδια(συγχαρητηρια)και μονο που δεν εκλαψα.Υπαρχει καποιο αλλο υλικο απο τοτε ή καποιο γκρουπ στο facebook ωστε να ξαναανταμοσουμε?
Σωτήρη, σε ευχαριστούμε πολύ που αναφέρεσαι με τόσο τιμητικά λόγια για εκείνη την συγκεκριμένη περίοδο, που στις καρδιές πολλών ανάμεσά μας, έχει μείνει ως ίσως η καλύτερη που έχουμε ζήσει.
Επειδή τα group στο facebook δεν μας πολυαρέσουν, υπάρχει αυτό που μπορείς να δεις και να γίνεις μέλος, το οποίο μάλιστα ξεκινάει τώρα να οργανώνεται:
http://www.drakomaxites.co.nr/
Ελπίζω να σε δούμε και εκεί!